
Το διάγραμμα είναι από το άρθρο των ΝΥΤ «In and Out of Each Other’s European Wallets«. Αντιλαμβάνομαι το ότι είναι αρκετά πολύπλοκο ώστε να μηδενίσουν τα χρέη που εξισώνονται μεταξύ τους. Επιβεβαιώνει όμως το παράλογο του συστήματος.
2 Μαΐου 2010
Copyleft άδεια χρήσης σε περιοδικό του 1960; Υπήρχε λόγος.
Συνέχεια 1 Οκτωβρίου 2009
Η Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή ανησυχεί για εκδηλώσεις αντισημιτισμού στα ελληνικά ΜΜΕ
[μετάφραση του ΕΠΣΕ στα ελληνικά από το αγγλικό πρωτότυπο στην ιστοσελίδα http://www.ajc.org/site/apps/nlnet/content2.aspx?c=ijITI2PHKoG&b=849241&ct=6489161]
[...]
Στις 29 Δεκεμβρίου 2008, η μεγάλης κυκλοφορία εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» δημοσίευσε άρθρο στο οποίο το Ισραήλ συγκρινόταν με το ναζιστικό καθεστώς και κατηγόρησε το πρώτο για γενοκτονία. Σε αρκετές περιπτώσεις από τότε, η «Ελευθεροτυπία», όπως και άλλες εφημερίδες, έχουν δημοσιεύσει γελοιογραφίες που εικονίζουν τους στρατιώτες του Ισραήλ με τη σβάστικα στη στολή τους. Στις 5 Ιανουαρίου 2009, η «Απογευματινή», μια άλλη μεγάλη καθημερινή εφημερίδα κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο που κατηγορεί το Ισραήλ για «Ολοκαύτωμα».
Σύμφωνα με τον Οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα (FRA), «ο παραλληλισµός της σύγχρονης πολιτικής του Ισραήλ µε τη ναζιστική πολιτική» είναι ένας από τους πολλούς δυνατούς τρόπους εκδήλωσης αντισημιτισμού σε σχέση με το Ισραήλ.
[...]
Το δικό μου ερώτημα: Με δεδομένο ότι όποιος καταδικάζει την πολιτική του κράτους του Ισραήλ (έστω και με παραλληλισμό προς το κράτος των Ναζί) δεν στρέφεται αναγκαστικά εναντίον του Εβραϊκού λαού, δεν είναι καταστρεπτικό για τους ίδιους να δηλώνουν ότι θίγονται ως Εβραίοι όταν κάποιος στρέφεται κατά της πολιτικής του Ισραήλ; Δεν υπάρχει λόγος να θίγεται κανένας Εβραίος και ειδικά κάποιος που ζει σε μια άλλη χώρα όπως η Ελλάδα, από την ηθική καταδίκη ενός κράτους του οποίου μάλιστα δεν είναι και πολίτης. Πέρα από γνωστές γραφικές ακροδεξιές πλευρές κανείς δεν στράφηκε κατά των Εβραίων, και δεν συμφέρει καμμία πλευρά να μπαίνει στο τραπέζι η έννοια της συλλογικής ευθύνης.
13 Ιανουαρίου 2009
Ακολουθώντας την αλυσίδα blog posts που σχολιάζουν την απομπομπή του Βαλλιανάτου από τον Γιώργο Παπανδρέου έφτασα σε post του Π. Δημητρά στο press-gr (φτου κακά):
«Αυτολογοκρισία Παπανδρέου…». Πέρα από την πολιτική πτυχή του θέματος (που δεν θα σχολιάσω) μου κίνησε πολύ ενδιαφέρον το παρακάτω:
Αμέσως, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αφαίρεσε τη σχετική καταχώρηση από τα περιεχόμενα της ιστοσελίδας του «Βιβλιο-περιδιαβάσεις» (http://www.papandreou.gr/papandreou/content/folder2.aspx?d=6&rd=7739474&f=1638&rf=1504593415&m=-1&rm=-1&l=2), όπου υπήρχε με ημερομηνία 11 Ιουλίου 2008. Ξέχασε όμως να αφαιρέσει την ειδική σελίδα με αναφορά στο βιβλίο που βρίσκεται μόνο μετά από αναζήτηση.
Χμμ… Άραγες ισχύει; Είναι δυνατό να έπεσε σε τέτοιο ανιχνεύσιμο σφάλμα;
Κι όμως, ναι.
Εμφανέστατη η αφαίρεση του παρακάτω:
η οποία οδηγούσε σε σελίδα που υπάρχει ακόμη και δεν έχει διαγραφεί:
http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=6&rd=7739474&f=1638&rf=1504593415&m=11140&rm=24011810&l=2
Εύλογα ερωτήματα είναι:
- Ο Παπανδρέου διαχειρίζεται μόνος την προσωπική του ιστοσελίδα ή την διαχειρίζονται άλλοι;
- Όποιος και αν την διαχειρίζεται, θέλει πολύ σκέψη το ότι ουδέν κρυπτόν υπό του ίντερνετ και το ότι είναι εύκολο να βρεθούν πολλά πράγματα ακόμη και αν διαγραφούν;
- Όποιος το έκανε (ή έδωσε εντολή να το κάνουν) δεν σκέφτηκε ότι μια προσπάθεια απόκρυψης μπορεί να καταντήσει μεγαλύτερο θέμα από την αποδοχή ενός γεγονότος;
Διδάγματα:
- Ότι γράφετε στο internet δεν μπορεί να διαγραφεί εύκολα ή άμεσα
- Πριν δημοσιεύσετε κάτι, σκεφτείτε την πιθανότητα να θελήσετε να το αναιρέσετε αργότερα. Αν υπάρχει αυτή η πιθανότητα, τότε ξεχάστε το.
- Αν παρόλα αυτά την έχετε κάνει, καλύτερα να το αφήσετε να ξεφουσκώσει παρά να προσπαθήσετε να το καλύψετε.
9 Νοεμβρίου 2008