Ιδρύματα με παγκόσμιο κύρος εδώ και καιρό διαδίδουν το αρχειακό τους υλικό στο διαδίκτυο ελεύθερα. Και όταν λέμε ελεύθερα, you know what it means: ελεύθερα για χρήση, όχι απλώς δωρεάν. Το Smithsonian, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, εθνικά μουσεία, ανεβάζουν φωτογραφίες που έχουν στην κατοχή τους, στο flickr, υπό άδειες creative commons ή χωρίς καθόλου πνευματικά δικαιώματα. Πρόσφατα το Bundesarchiv (Γερμανικό Ομοσπονδιακό Αρχείο) σε συμφωνία με το Wikimedia Deutchland παραχώρησε 100.000 εικόνες από το αρχείο του υπό την άδεια Creative Commons Attribution ShareAlike 3.0 (δείγμα).Το εντυπωσιακό μάλιστα ότι στην πλειοψηφία του αυτό το υλικό ανεβαίνει μαζικά στο Flickr ή τo Wikimedia Commons, και η προσθήκη περιγραφής και μεταδεδομένων γίνεται από εθελοντές. Ο όγκος της ταξινόμησης και η ταχύτητα που γίνεται θα αντιστοιχούσε σε δεκάδες έμμισθους βιβλιοθηκονόμους και αρχειοθέτες.

Είναι τεράστια η σημασία αυτού του γεγονότος και της τάσης. Ιστορικά αρχεία, φωτογραφίες, έργα τέχνης, γίνονται προσιτά στο κοινό και σπόρος για νέες δημιουργίες αντί να είναι κλεισμένα σε κάποιες βιβλιοθήκες και κλειστούς servers. Τι ποιό ασφαλές για να διατηρηθεί η συλλογική μνήμη, από το να μοιραστεί σε όσο περισσότερα αντίγραφα είναι δυνατό; Ένα παράδειγμα του πόσο χρήσιμο είναι αυτό, το αρχείο του Bundesarchiv γίνεται άμεσα εκμεταλλεύσιμο στην Wikipedia (με την οποία είναι συνδεδεμένο το Wikimedia Commons).

Θα μπορέσουμε κάποτε να δούμε κάτι τέτοιο και από τα ελληνικά ιδρύματα και οργανισμούς; Θα έχουμε την δυνατότητα να εκμεταλλευτούμε το αρχειακό υλικό των Γενικών Αρχείων του Κράτους, του Ε.Λ.Ι.Α, και άλλων κλειστών (ουσιαστικά και με τα σύγχρονα δεδομένα) αρχείων; Ως πότε ιδρύματα όπως το Ε.Λ.Ι.Α. θα δέχεται δωρεές, θα πέρνει κρατικές επιδοτήσεις, και παρόλα αυτά θα εκμεταλλεύεται καταχρηστικά το αρχειακό υλικό που του εμπιστεύτηκαν; Δεν είναι δικό του, δικό μας είναι. Χρειάζεται να τους πιέσουμε, χρειαζόμαστε οργάνωση.

Η Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή ανησυχεί για εκδηλώσεις αντισημιτισμού στα ελληνικά ΜΜΕ

[μετάφραση του ΕΠΣΕ στα ελληνικά από το αγγλικό πρωτότυπο στην ιστοσελίδα http://www.ajc.org/site/apps/nlnet/content2.aspx?c=ijITI2PHKoG&b=849241&ct=6489161]

[...]

Στις 29 Δεκεμβρίου 2008, η μεγάλης κυκλοφορία εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» δημοσίευσε άρθρο στο οποίο το Ισραήλ συγκρινόταν με το ναζιστικό καθεστώς και κατηγόρησε το πρώτο για γενοκτονία. Σε αρκετές περιπτώσεις από τότε, η «Ελευθεροτυπία», όπως και άλλες εφημερίδες, έχουν δημοσιεύσει γελοιογραφίες που εικονίζουν τους στρατιώτες του Ισραήλ με τη σβάστικα στη στολή τους. Στις 5 Ιανουαρίου 2009, η «Απογευματινή», μια άλλη μεγάλη καθημερινή εφημερίδα κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο που κατηγορεί το Ισραήλ για «Ολοκαύτωμα».

Σύμφωνα με τον Οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα (FRA), «ο παραλληλισµός της σύγχρονης πολιτικής του Ισραήλ µε τη ναζιστική πολιτική» είναι ένας από τους πολλούς δυνατούς τρόπους εκδήλωσης αντισημιτισμού σε σχέση με το Ισραήλ.

[...]

Το δικό μου ερώτημα: Με δεδομένο ότι όποιος καταδικάζει την πολιτική του κράτους του Ισραήλ (έστω και με παραλληλισμό προς το κράτος των Ναζί) δεν στρέφεται αναγκαστικά εναντίον του Εβραϊκού λαού, δεν είναι καταστρεπτικό για τους ίδιους να δηλώνουν ότι θίγονται ως Εβραίοι όταν κάποιος στρέφεται κατά της πολιτικής του Ισραήλ; Δεν υπάρχει λόγος να θίγεται κανένας Εβραίος και ειδικά κάποιος που ζει σε μια άλλη χώρα όπως η Ελλάδα, από την ηθική καταδίκη ενός κράτους του οποίου μάλιστα δεν είναι και πολίτης. Πέρα από γνωστές γραφικές ακροδεξιές πλευρές κανείς δεν στράφηκε κατά των Εβραίων, και δεν συμφέρει καμμία πλευρά να μπαίνει στο τραπέζι η έννοια της συλλογικής ευθύνης.

Ας συγκρίνουμε το άρθρο της Βικιπαίδειας για την Χαμάς, με το άρθρο της «Ελευθεροτυπίας» Ποια είναι η Χαμάς. Κατά τα άλλα η Ελευθεροτυπία σημειώνει (Πηγές: BBC, www.wikipedia.org, www.washingtonpost.com) για κάτι που είναι εξ’ολοκλήρου αντιγραφή από μία μοναδική πηγή χωρίς να το αναφέρει (άλλο πηγή πληροφοριών και άλλο πηγή κειμένου). Οι κανόνες για αντιγραφή/χρήση άρθρων από την Βικιπαίδεια είναι ξεκάθαροι. Λίγη ντροπή, λίγο τιμιότητα…